close
تبلیغات در اینترنت
تاریخ اسلام شیعی در ایران - قسمت ۱
آخرین مطالب

تبلیغات

پخش کننده

پخش تصادفی بیش از ۵۰۰ دقیقه موسیقی سنتی ایرانی

786

جداکننده

تاریخ اسلام شیعی در ایران - قسمت ۱

تاریخ اسلام شیعی در ایران - قسمت ۱

 در ميان مذاهب اسلام، مذهب تشيع در پيدايش علوم مختلف و تدوين و تأليف كتب علمى پيشگام بوده است. در مراكز مهم علمى سده ‏هاى نخست، عالمان، نويسندگان و پژوهشگران شيعى به خصوص شيعيان ايرانى كه از آنها به عنوان موالى ياد مى‏شد حضور فعال داشته ‏اند.
مى‏توان گفت شيعه در طول تاريخ اسلام با اتكاى به فرهنگ، علوم و معارف اسلامى كه از اهل بيت (ع) بجاى مانده، بقا يافته و ماندگار شده و نقش شايسته خود را ايفا نموده است.


در ميان فِرق شيعه، شيعه دوازده امامى، استقلال خود را به طور كامل حفظ كرد و بر خلاف گروه‏هاى شيعى منشعب از آن به طور روز افزون گسترش يافت و امروز با تشكيل حكومت اسلامى در ايران از منزلت ممتازى در جهان برخوردار است و اين به بركت هيأت فرهنگى و علمى اين مذب در طول تاريخ است.


تأليف كتاب به طور عام و تاريخ نگارى در اسلام نيز به وسيله شيعيان آغاز و با هجرت امام على (ع) از مدينه به كوفه كه تشيع هويت سياسى پيدا كرد، اقدامات بنيادى براى نماياندن چهره واقعى شريعت ناب محمدى (ص) به عمل آمد و در تصحيح تاريخ اسلام، خطبه‏ هاى امام على (ع) كه در زمان وى توسط اصحاب آن حضرت گردآورى شد و محصف فاطمه (س) كه توسط همسرش حضرت على (ع) نوشته و تأليف كتاب در تاريخ توسط ياران آن حضرت مانند، عبيداللَّه بن ابى رافع، اصبغ بن نباته مجاشعى، سليم بن قيس هلالى، نقش مؤثرى داشت. از آن به بعد، جمع احاديث شيعه و تدوين تاريخ و سيره پيامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) آغاز گرديد و كتابهاى فراوانى در مناقب اهل بيت (ع) به رشته تحرير درآمد.


بنابراين عراق به خصوص كوفه، مركز تاريخ نگارى گرديد و از آنجا به ساير اقطار اسلامى راه يافت. در اين ميان موالى شيعه كه غالباً ايرانى نژاد بودند اقدامات مؤثرى براى حفظ موقعيت و سوابق فرهنگى خود ايفا نمودند.
در صف نخست كسانى كه تاريخ را به صورت، تحقيق، تفصيل و مقايسه نوشتند مى‏ توان:

ابومنذر هشام بن محمد بن محمد بشر كلبى كه تأليفاتش بيش از ۱۵۰ عنوان است، ابوعبداللَّه ... بن محمد بن عمروى مدنى (م ۲۰۷ ق)، احمد بن اعثم كوفى صاحب كتاب «الفتوح» مورخ قرن سوم، ابومخنف، نصر بن مزاحم منقرى، محمد بن اسحاق مطلبى، يعقوبى، مسعودى، رازى خراسانى، حاكم نيشابورى، ابن طقطقى، ابن فوطى، اسكندر بيك، ميرزا محمد تقى سپهر،

نام برد.

نخستين اثر در تاريخ تشيع از آنِ حسن بن موسى نوبختى، نويسنده كتاب «فرق الشيعه» است. از آن پس، شمارى از نويسندگان مسلمان و شرق‏شناس به پژوهش درباره تاريخ تشيع پرداختند كه آثار در خورى پديد آوردند. گرچه در لابلاى كتابهاى اين پژوهشگران به تاريخ تشيع ايران نيز اشاراتى شده ولى كتابهاى مستقلى كه در زمينه تاريخ تشيع ايران توسط پژوهشگران معاصر پديد آمده است، عبارتند از:

«تشيع در ايران» نوشته، احمد مشكوه كرمانى،
«تاريخ تشيع اصفهان» نوشته مهدى فقيه ايمانى،
«سلطان محمد خدابنده» و تشيع امامى در ايران» و
«تاريخ تشيع در ايران از آغاز تا قرن هفتم» نوشته رسول جعفريان،
همچنين در سال ۱۳۸۴ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، كتاب درسى به نام «تاريخ تشيع» ارائه داد.

مطالب مشابه

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی

پخش کننده

786

جداکننده