close
تبلیغات در اینترنت
شاه بیت های ماندگار ( ۴۷ )

شاه بیت های ماندگار ( ۴۷ )

خــدا را داد مــن بـسـتـان از او ای شـحـنـه مـجـلـس

 

که می با دیگری خورده‌ست و با من سر گران دارد

 

حافظ

 

***

 

دل تـنـگـم حـریـف درد و انـدوه فـراوان نـیست

 

امــان ای ســنــگــدل از درد و انــدوه فــراوانـت

 

شهریار

 

***

 

گـر تـو انـکـار کـنـی مـسـتی ما را چه عجب

 

کــافــران کــفــر شــمــارنــد مــســلـمـانـی را

 

خواجوی کرمانی

 

***

 

آفـت جـمـال شـاهـد و سـاقـیـسـت، بیهده

 

بــد نـام کـرده‌انـد بـه مـسـتـی شـراب را

 

امیرخسرو دهلوی

 

***

 

بـرو از هـفـت خـط نـوشـان پـای خـم مـی مـیـپـرس

 

کـه هـر دردی شـراب نـاب مـرد افـکـن نخواهد شد

 

شهریار

 

***

 

خوش عروسیست جهان از ره صورت لیکن

 

هر که پیوست بدو عمر خودش کابین داد

 

حافظ

 

***

آسودگی مجوی که کس را به زیر چرخ

اسباب این مراد فراهم نیامده است

با خستگی بساز که ما را ز روزگار

زخم آمده است حاصل و مرهم نیامده است

خاقانی

 
 

***

از خدنگ آه عالم سوز ما غافل مشو

کز کمان نرم زخمش سخت باشد تیر ما

خواجوی کرمانی

***
 

ظل ممدود خم زلف توام بر سر باد

کاندر این سایه قرار دل شیدا باشد

 
 

حافظ

 

***

 

یاران ... قسم به ساغر و می کاندر ین بساط

 

پُــر ناشــده زخــون جـــگر ، ســاغــری نماند

 

ملک الشعرای بهار

 

***

 

دو جـهـان را بـفـروشـیـم بـه یـک جرعه ی می

 

گـــر خـــریـــدار بـــود بـــر ســر بــازار شــمــا

 

شاه نعمت الله

 

***

 

در هــوای چــمــن ای مــرغ گــرفــتـار مـنـال

 

شب دراز است دمی در قفس و دام بخسب

 

خاقانی

 

***

 

بــنــد هــمــه غــم‌هـای جـهـان بـر دل مـن بـود

 

دربــنــد تــو افــتــادم و از جــمــلــه بــرســتــم

 

سعدی

 

***

 

مـسـتـیـم و خـرابـیم و سر از پای ندانیم

 

ای عــقـل رهـا کـن مـن و دلـدار خـدا را

 

شاه نعمت الله

 

***

 

با شاعران امروز

 

***

 

هزار پند به گوشم پـــــــدر فشرد و نگفت

 

که عشق حادثه ای خانمان بر انداز است

 

سعید بیابانکی

 

***

 

حرفها دارم اما ... بزنم یا نزنم؟

 

با توام، با تو  خدا را! بزنم یا نزنم؟

 

همه حرف دلم با تو همین است که دوست...

 

چه کنم؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم؟

 

قیصر امین پور

 

***

 

آراسته ست ظاهر رنگین کمان ولی

 

چون ابرها حذر کن از این چند رنگ ها

 

یک روز تو در اوجی و یک روز دیگری

 

دنیا دهن کجی ست به الاکلنگ ها

 

علیرضا بدیع

 

***

 

یوسف از تعبیر خواب مصریان دلسرد شد

 

هفتصد سال است می‌بارد! فراوانی بس است

 

نسل پشت نسل تنها امتحان پس می‌دهیم

 

دیگر انسانی نخواهد بود قربانی بس است

 

فاضل نظری

 

***

 

ای موج به موج در پی کشف و شهود

 

از رنگ و ریای ما نخواهی آسود

 

در غربت شهر، زنده ماندن سخت است

 

هرچند که زنده رود باشی  ای رود!

 

میلاد عرفان پور

 

***

 

عشق، قابیل است؛ قابیلی که سرگردان هنوز

 

کشته خود را نمی داند کجا پنهان کند!

 

نجمه زارع

 

***

 

همواره چون من، نه،  فقط یك لحظه خوب من بیندیش

 

لبریزی از گفتن ولی در هیچ سویت محرمی نیست

 

شاید به زخم من كه می پوشم ز چشم شهر آن را

 

دردستهای بی نهایت مهربانش مرهمی نیست

 

محمدعلی بهمنی

 

***

در پای من ز شیشه بشکسته، خارهاست

می ده، که توبه از می و مینا به ما نساخت

علی معلم دامغانی

***

تا چه آریم به کف وقت درو؟ ما که به خاک
 

جز تنی خسته و قلبی نگران نسپردیم

 

حسین منزوی

 

***

 

اما

با این همه

تقصیر من نبود

که با این همه...

 

با این همه امید قبولی

در امتحان سادهْ تو رد شدم

اصلاً نه تو ، نه من!

تقصیر هیچ کس نیست

از خوبی تو بود

که من

 

بد شدم!

 

قیصر امین پور

 

***

 

بیزارم از آن عشق که عادت شده باشد

یا آن که گدایی محبت  شده باشد

 

مقصود من از عشق نه این حس مجازی ست

ای عشق مبادا که جسارت شده باشد!

 

محمدرضا ترکی

 

***

دنباله نوشتار...