close
تبلیغات در اینترنت
شاه بیت های ماندگار ( ۴۹ )

شاه بیت های ماندگار ( ۴۹ )

***

عــنــدلــیــبــان چــمــن گــل بــشــمـا ارزانـی         

دل غــمـدیـده ی مـا سـیـر گـلـسـتـان چـه کـنـد؟- ملاهادی سبزواری

***

گــفــتــم از دســت تــو روزی بــنــهــم سـر بـه بـیـابـان         

دســت در زلــف زد و گــفــت‌ کــیـت پـای بـبـسـتـسـت- قاآنی

***

دل خـواسـتـه بـود از مـن دلـداده ولـیـکـن         

جــان نــیــز فـدا کـردم و دلـخـواه نـدیـدم- وحشی

***

مـرغ بـی‌پـر بـه چـه امید قفس را شکند؟         

ورنـه دلـتـنـگ ازیـن عـالـم دلـگیرم من

نـشـود دیـده ی مـن بـاز چـو بادام به سنگ         

بس که از دیدن اوضاع جهان سیرم من- صائب تبریزی

***

نـــظـــری بــر مــن و بــر درد مــن و زاری مــن         

ای بـــه هــجــران تــو مــن زارتــر از زار شــده- اوحدی

***

مــرا ایــن دوســتــی بــا تــو قــضـای آسـمـانـی بـود         

قــضــای آســمــانــی را دگــر کـردن تـوان؟ نـتـوان- عراقی

***

چـون صـبـح، زیـر خـیـمـه ی دلـگـیـر آسـمـان         

در آرزوی یـــک نــفــس بــی‌غــمــانــه‌ایــم- صائب تبریزی

***

تــن نــدادیـم بـه آغـوش زلـیـخـای هـوس         

راضـی از سـلـسـلـه ی زلـف بـه زنـجـیـر شدیم

صـائـب آن طـفـل یتیمیم در آغوش جهان         

کـه بـه دریـوزه بـه صد خانه پی شیر شدیم

***

من ندانستم که خونریز است عشقت های های         

بــهــر قـتـل مـن قـضـا دیـدی چـهـا تـدبـیـر کـرد- فیض کاشانی

***

دی زاهـد دیـن بـودم سجاده نشین بودم         

امــروز چــنــان دیــدم زنــار مــیــان مــن

ســجــاده بــه مـی داده وز خـرقـه تـبـرایـی         

نـه کـفـر و نـه ایـمـانـی درمـانـده ز جـان مـن- عطار

***

آن بـی‌وفـا نـگـر که: جدا گشت و خود نگفت         

روزی دلــی ربــوده ی  ایــن زلــف و خــال بــود- اوحدی

***

شـب عـروسـی تـو عـشـق را کـفـن کـردنـد          

تـرا بـه حـجـلـه ی خون سوگوار من کردند

غــزالِ غــربــتـی ام تـا غـزل غـریـب شـود          

بــرای بــردن تــو از طــلــا رســن کــردنـد - شیون فومنی

***

خود  چه شامیست شقاوت که ندارد انجام         

یـا چـه صـبـحـسـت سعادت که ندارد آغاز- عبیدزاکانی

***

گـفـتـم آن بـه که سر خویش فدای تو کنم         

از مــیــان تــیــغ بـرآورد کـه زنـهـار مـکـن- محتشم کاشانی

***

دنباله نوشتار...