close
تبلیغات در اینترنت
شاه بیت های ماندگار (۵۱)

شاه بیت های ماندگار (۵۱)

***

به که نسبت کنمت در صف خوبان کانجا

ازتجلی جمالت دگری پیدا نیست

محتشم کاشانی

***

سحری پیش توشب کردم وافسوس کزان پس

روزها رفت که بی روی توشب شد سحر من

ابولقاسم حالت

***

دل ز آرزوی خال تو در دام غصّه مُرد

بیچاره مرغ جان به تمنّای دانه باخت

جامی

***

ز هجران توام ای مه، به هر مژگان فتاد آتش

بیا یکشب تماشا کن، چراغانی دریا را

مهدی کاویان

***

وفا داری مجوی ازگردش گیتی که کار او

همه شب بزم چیدن باشد و هرصبح برچیدن

ابولقاسم حالت

***

توآن شعری که من جایی نمی خوانم که می ترسم

به جانت چشم زخم آید چومی گویند تحسینت

محمدعلی بهمنی

***

گر بگذری به خاکم و گوئی ترا که کُشت

فریاد خیزد از کفنم کآرزوی تو

سنا

***

رفتی وبردی همه آرام دلها ای دریغ

جز تو ای آرام جان ما را دلارامی نبود

سنا

***

سیل خون یکسره بنیاد جهان را برکند

ساربان تا به سر ناقه ی تو محمل زد

مهدی کاویان

***

دیدم چو رخش گفتم از این به نتوان بود

بار دگرش دیدم و گفتم به ازآن است

نظام وفا

***

به یک دیدن چنان بر سینه خوردم تیرمژگانش

که خواهم داشت تا روز قیامت زخم پیکانش

محتشم کاشانی

***

هرجا که رسیدیم و ز هرجا که گذشتیم

جز روی توام دوست ندیدیم مقابل

نظام وفا

***

برسرم از لطف آمد یار وهمراهش رقیب

با اجل آمد ببالینم پس ازعمری طبیب

بهادریگانه

***

باور کس نشود قصۀ بیماری دل

تا گرفتار نگردد به گرفتاری دل

رفیق اصفهانی

***

شنیده ام که سر خاک کشتگان آید

بشارت ای دل در خاک و خون طپیدۀ من

نظام وفا

***

بی دلستان دل خون کنیم و ز دیدگان بیرون کنیم

بر یاد آن پیمان شکن پیمانه را در خون زنیم

خواجوی کرمانی

***

زیر تیغ جفای او، از  دل

رفتم آهی کشم، وفا نگذاشت

صباحی بید گلی

***

یادگار من دلخسته مسکین با تو

آن دل شیفته حالست، نکو میدارش

خواجوی کرمانی

***

کسیکه با سخن عشق آشنا باشد

شناسد از همه ره بانگ آشنای مرا

صا د ق سرمد

***

چشمت بتیرغمزه دلم را نشانه کرد

این لطف هم که کرد بمستی بهانه کرد

جیحون یزدی

***

کجا روم بکه گویم که این چه قانون است

دهان غنچه تو داری و قلب من خون است

صا د ق سرمد

***

دل دین باز من از دست تو صد توبه شکست

باشی ای توبه شکن دشمن دینم تا چند

محتشم کاشانی

***

درآن هوای دلگیر، وقتی غروب می شد

گویی بجای خورشید، من زخم خورده بودم

محمدعلی بهمنی

***

از تماشای بتی دل میطپد درسینه ام

این سبکسرعاشق پیشینه انگارد مرا

امیری فیروزکوهی

***

خانه درکوی مغان می طلبیدم، گفتند

رو، که درکوچه ی ما خانه براندازانند

سلمان ساوجی

***

آه  از دل سنگ تو که نگذاشت برآریم

در کنج قفس آه غریبانۀ خود را

امیری فیروزکوهی

***

ما خود بدام و قید تو بودیم  شوقمند

یارا فریب دانه نه ما را بدام کرد

نثارگرمرودی

***

جان نا قابل من قابل قربان تو نیست

ورنه دلبستگیم هیچ بجان جان تو نیست

محیط قمی

***

آنقدر واله وشیدا شده ایم،

که جنون نیزتماشایی ماست

امیری فیروزکوهی

***

دیروز دلم بی تو گرفتار بلا بود

فردای من ای کاش چو دیروز نگردد

ابولحسن ورزی

***

نگاهت، مست مستم کرد ای یار

مگر چشم تو را میخانه کردند؟

مهدی سهیلی

***

عمری به غمش ماندم و یک روز سفر کرد

اکنون منم و دشت غم و مرغ پریده!

مهدی سهیلی

***

جان من دردوستی نامهربان می بینمت

آنچه بودی پیش ازین اکنون نه آن می بینمت

اهلی شیرازی

***

دیدم از چاک گریبانش صفای سینه را

من گمان بردم که دارد دربغل آئینه را

غنی کشمیری

***

آه من تاثیرها در قلب سخت سنگ کرد

در تو باشد بی اثر ای یار سنگین دل چرا

خوشدل تهرانی

***

گفتی که برون کن غم من از دل و خوش باش

آه این سخن سخت مرا چون رود از دل

اهلی شیرازی

***

دنباله نوشتار...